İZMIR (AA) – İzmir’de oturan 42 yaşındaki Savran, dedesinin hediyesiyle çocuk yaşlarda mekanik kol saatlerine ilgi duymaya başladı. Çocukluk döneminde okul dışında kalan zamanlarında babası Hüseyin Savran’ın Eskişehir’deki marangoz atölyesinde çalışan Savran, haftalığıyla saat satın alıp biriktirdi.
Lise yıllarına geldiğinde cerrah olmaya karar veren Savran, 2008’de Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesinden mezun oldu. Ahmet Savran, Tepecik Eğitim ve Araştırma Hastanesinde ortopedi, İzmir Katip Çelebi Üniversitesinde de el cerrahisi uzmanlığını aldı.
Üniversite yıllarında koleksiyonuna kattığı saatleri sökerek bakımlarını yapan Savran, bunun mesleğine olumlu yansıdığını fark etti.
Başta uzuv kopmaları ve ortopedi hastalıkları olmak üzere hassas ameliyatlara giren Savran, her operasyon öncesi ellerini güçlendirmek amacıyla saat tamiri yapıyor. Saat bakımında da özel ekipmanla çalışan Savran, ameliyat gözlüğü ve mikroskop kullanıyor.
Savran’ın müzayedelere katılarak ya da internetten araştırarak temin ettiği 700 kol saati bulunuyor.
“El antrenmanı yapmak gerekiyor”
Opr. Dr. Ahmet Savran, AA muhabirine, koleksiyonunda 1850 yılına ait cep saatinin bulunduğunu, dedesinin kendisine armağan ettiği mekanik kol saatini de hala sakladığını söyledi.
Cerrahların mutlaka el antrenmanı yapması gerektiğini anlatan Savran, şunları kaydetti:
“Bunun için resim veya geometrik şekiller çizme olabilir. Aslında çok farklı metotlar olabilir ama saat bakımı bu konuda mantıklı bir yöntem çünkü saat hem çalışıyor ve hareket ediyor. Şu anda da el ameliyatını uyanık ve hareket ederek yapabiliyoruz. Orada da saat çalışıyorken bazı şeyleri tamir edebiliyorsunuz. O yüzden bir cerrah için genç ya da yaşlı olması fark etmez. Özellikle yaşlandığımızda el becerisini kaybetme korkumuz var. Bunu yenmenin yollarından bir tanesi bu tür mikro işleri yapmak. Onun dışında en iyi örnek bence saat tamir etmek.”
Savran, saatlerinin bakımı sırasında tıpkı ameliyattaki gibi cerrah gözlüklerini kullandığını belirtti.
Saatlerine bakım yaparken kendisini ameliyathanede gibi hissettiğini dile getiren Savran, şöyle konuştu:
“Normalde saatteki o vidaların bir benzerini parmak kemiklerinde kullanıyorum. O yüzden normal birine göre bir mikro cerrahi uzmanı saat tamirinde biraz daha avantajlı diye düşünüyorum çünkü zaten vidalara yabancı değilsiniz. Bu mekanik algıya aşinasınız. Bir yandan da tabii insanda iş farklı. Orada bir canlı var. Burada en fazla saati bozabilirsiniz. Stresi herkes farklı şekillerde atabilir. Bu benim hobim aslında. O tür zamanlarda daha fazla saatlere sarılıyorum.”
İleride saat müzesi açmak istediğini belirten Savran, “Sonuçta bir Ahmet Savran gelip geçecek. Arkamda bir şey bırakacaksam, Türkiye’de saat sevdasının gelişmesini istiyorum. Saat müzesi düşüncesini olgunlaştırmak için biraz daha zamana ihtiyacım var.” dedi.
Muhabir: Tezcan Ekizler
