DÜZCE (AA) – Depremin merkez üssü Kaynaşlı ilçesinde depreme yakalanan 43 yaşındaki Fatih Aydın, kendilerine ait lokantanın bulunduğu binanın altında kalmaktan son anda kurtuldu. Evlerinin ağır hasar aldığını ancak aile bireylerinin iyi olduğunu öğrenen Aydın, yaklaşık 6 ay önce evlenen ağabeyi Cemil Aydın’ı yakınlarıyla aramaya başladı.
Ağabeyinin, birlikte işlettikleri lokanta için alışveriş yapmak üzere kasabaya gittiğini belirten Aydın, bölgeye ulaştığında dükkanın bulunduğu 5 katlı binanın tamamen yıkıldığını gördüğünü anlattı. Aydın ve aile bireyleri, yaklaşık iki gün sonra Cemil Aydın’ın cansız bedenine ulaşabildi.
Fatih Aydın, AA muhabirine, Düzce Depremi’nin unutulmaması gereken bir afet olduğunu söyledi.
Kaynaşlı ilçesinin depremde neredeyse tamamının yıkıldığını ifade eden Aydın, “Burada neredeyse her hanenin bir acısı vardır. Ben ağabeyimi kaybettim. 27 yıl önce üzüntümüz nasılsa, bugün de aynı acıyı, aynı üzüntüyü yaşıyoruz.” dedi.
Aydın, ağabeyini kaybetmenin üzüntüsünü yüreğinde hissettiğini dile getirerek, “Deprem yıllarında birlikte lokantacılık yaptığımız ağabeyim kasaba et almaya gitmişti. Ben kasap lokantamızın dışında bekliyordum. İş yerinin dışına hava almaya çıkmıştım. Deprem olmaya başladı. Bina yıkıldı, iş yerimiz yıkıldı ama ben dışarıda olduğum için kurtuldum.” diye konuştu.
Deprem günü yaşadıklarını anlatan Aydın, sözlerini şöyle tamamladı:
“Depremin ardından hemen hemen herkese ulaştım ama ağabeyimi bulamadım. Bir umutla her yeri aradık ama 2 gün sonra ağabeyimizin cenazesine ulaştık. Bizler için çok sıkıntılı bir süreçti. Acımız halen taze. 27 yıl önce neyse bugün de aynı. Bu işle uğraşan herkese ‘binalarımızı sağlam yapalım’ diyoruz. ‘Deprem öldürmez ama bina öldürür.’ diyoruz.”
“Babam bu dünyadan kefensiz gitti”
Depremde, namaz kılmak için gittiği caminin yıkılması sonucu babası Yusuf Ataseven’i kaybeden 51 yaşındaki Murat Ataseven, araçta yakalandığı depremin kendisinde unutulmaz bir korku bıraktığını söyledi.
Araç kullanırken sarsıntıyı hissedip durduğunda Bolu Dağı’nda hareket halinde olan birçok kamyon ve otomobilin devrildiğine şahitlik ettiğini belirten Ataseven, “Depremden sonra zorla eve ulaştım. Evde bir tek babam yoktu. Aramaya başladık sonra camiye gittiğini öğrendik. Oraya gittiğimizde cami yıkılmıştı, babam enkazdaydı ve sabaha karşı babama ulaştık.” şeklinde konuştu.
Ataseven, yakınları ve tüm Türkiye için o dönemin oldukça zor geçtiğini dile getirerek, şöyle devam etti:
“Babam bu dünyadan kefensiz gitti. Hani derler ya ‘dünyada bir kefeni bile olmadı,’ babam da böyle biri. Babam benim için bir idoldü. Biz babamızın cenazesini buraya getirdik, hocamıza ‘Kefen yok,’ dedik. Hocamız da bana ‘Allah da şahit, ben de şahidim oğlum, o şehit, kefen olmasa da olur.’ dedi. Musalla başında çok ağladı üzüldü. ‘Babanın cebinde neyi varsa al, o şekilde defin gerçekleştirelim.’ dedi. O hocamız definleri kendisi burada bizzat gerçekleştirdi. Bu son bizim için yeni bir başlangıç oldu. Mecbur ayakta durmamız gerekiyordu.”
Deprem sonrası kendisinin gönüllü olarak yardım faaliyetleriyle ilgilendiğini, dönemin kaymakamının da kendisine Sosyal Yardımlaşma Vakfında görev verdiğini ve yıllarca kaymakamlık personeli olarak ilçedeki yardım faaliyetlerinde çalıştığını aktaran Ataseven, “Hayata bir yerden başlamamız gerekiyordu. Ben depoda insanlara yardım edip çalışırken, kaymakam da bana görev verdi. Ondan sonra kaymakamlıkta çalıştım ve görev süremi tamamlayıp emekli oldum.” ifadelerini kullandı.
Ataseven, insanlara bu acılardan ders almaları için çaba gösterdiğini dile getirerek, sözlerini şöyle tamamladı:
“Hep yapı diyoruz. Evet, yapılar insan öldürür, deprem öldürmez. Önlem alacağız, takdiri Allah’a bırakacağız. Bu kesinlikle kaçınılmaz bir gerçek. Allah bu devlete, bu millete böyle acılar yaşatmasın. İnsanlar yardım edene, işini yapana mutlaka önayak olsunlar. Her şeye dayanıp Allah’tan gelene tevekkül etmemiz lazım. Evlerimizi sağlam yapalım. Yönetmeliklere uygun yapalım. Etütlerini yapalım. Sadece ev de sağlam olmasın, içinde bulunan eşyalarımızı mutlaka sabitleyelim.”
Muhabir: Ömer Ürer
