Otizm mi ? Uyaran Eksikliği mi ?

Dünya nüfusunun yüzde 1 de otizm tanısı olması ve ayrıca güncel olarak yüzdelik oranının hızla artması çocuklarda konuşma geriliği aile bireyleri tarafından çocuğum acaba otizm mi ? veya başka bir sorunumu var sorusu aileler içinde derin düşüncelere yol açması nedeniyle konu ile ilgili (Dil ve Konuşma Terapisti SEVDE BASMACI AYDOĞAN ) şu şekilde konuştu.

Dünya genelinde yapılan araştırmalarının sonucunda CDC (Center for Disease Control and
Prevention) 2023 yılında açıkladığı otizm oranı güncel olarak otuz altı doğumdan biri olarak
belirtilmiştir. Artık her zamankinden daha sık karşılaşılan bu durumda ailelerimizin bilinçlenmesi ve
çocuğum otizm mi yoksa uyaran eksikliği mi? sorularına cevap verebilmeleri ve erken müdahale
edebilmeleri çocuğun gelişimi için önem taşımaktadır.

Uyaran eksikliği olarak toplumumuzda popüler olan terimin karşılığı çocuğun gelişimsel olarak
nörolojik veya fizyolojik bir sorunu olmamasına rağmen çocuğun gelişimsel basamaklarına uygun
koşulların ve fırsatların çocuğa sunulmamasından kaynaklanır. Bunlara örnek olarak çocukların
akranları ile yeterli zamanı geçirememesi, teknolojik aletler, etkileşim içeren oyunlardan uzak
kalması, deneyimsizlik gibi bir çok faktör sayılabilir. Çocuklarda bu durumda en sık görülen durum
konuşmanın gecikmesidir. Genellikle bu durumda aileler çocukları kreşe göndererek bu durumun
düzelmesini beklerler ancak konuşma gecikmesi buzdağının yalnızca görünen kısmı olabilir. Çoğu
zaman erken dönemde uzman desteği ile çocuk yaşıtlarını yakalayabilir.
Otizm ise nöro gelişimsel bir bozukluktur ve anne karnında oluşur. Sanılanın aksine teknolojik
aletler çocukları otizm yapmaz. Kreşe göndermek veya zamana bırakmak çocukta herhangi bir
ilerleme sağlamaz ancak yapılan pek çok çalışma erken dönemde yapılacak uygun ve doğru
müdahalenin otizmli çocuklarda etkili olduğunu göstermektedir.
Her iki durumda da çocukların gelişimi geriden gelmektedir ve ailelere düşen en önemli görev
çocuklarının bebeklik döneminden itibaren gelişimlerini yakından gözlemleyerek herhangi bir
gecikme söz konusu ise zaman kaybetmeden bir çocuk ve ergen psikiyatristinden randevu alarak
gerekli görülen durumlarda bireysel desteklere erken dönemde başlamalarıdır.